പെണ്ണിന്റെ മിഴിയില് വിരിയുന്ന കവിതകള്..അത് കാണാതെ പോയ കവികളും കലാകാരന്മാരും ആരുമില്ല.. ഒരു സായാഹ്നം കുടുംബമൊത്ത് ചെലവഴിക്കാന്
ഹാര്ബര് ബ്രിഡ്ജില് പോയപ്പോള് കണ്ട കാഴ്ച്കയാണിവ..
ആ ആഴ്ച വിവാഹം കഴിക്കാന് പോകുന്ന പ്രണയജോഡികള്. ഒരു ഫോട്ടോ സെഷനു വേണ്ടി ഓപ്പറ ഹൌസിന്റെ മുമ്പില് നില്ക്കുന്നു..
കുറേനേരം അവരുടെ നില്പ്പും ഫോട്ടോഗ്രാഫര് മാരവരെ വല്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നതെല്ലാ കണ്ടപ്പോള് എനിക്ക് തോന്നി.. ലോകത്തിലെവിടെയും ഇവന്മാര്ക്ക് സമാന സ്വഭാവമാണല്ലോ എന്ന്...
അങ്ങനെ നിന്നപ്പോള് ഒരു പോസ്റ്റീനുള്ള വക ഈ പെങ്കൊച്ചിന്റെ കണ്ണിലുണ്ടല്ലോ എന്നെനിക്ക് തോന്നിയത്!
ഞാനും ഒന്നു രണ്ട് സ്നാപ് എടുത്തോട്ടെ എന്ന് അവരോട് ചോദിച്ചു..വേണോ വേണ്ടയോ എന്ന് നവ വരന് ചിന്തിക്കുന്നതിനിടയില് പറ്റില്ല എന്ന് ഇടക്ക് കയറി അവരുടെ ഫോട്ടോഗ്രാഫര് മൊഴിഞ്ഞു!
എന്റെ വായനോട്ടം കണ്ട് അത്ര ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന ബെറ്റി അതോടെ രൂക്ഷമായി എന്നെ ഒന്നു നോക്കി ആകെ ചമ്മി ഞാനും!
പക്ഷേ ആ പെങ്കൊച്ചിന്റെ നില്പും ഭാവവും കണ്ടിട്ടങ്ങനെ ചമ്മി തിരിച്ച് പോവാന് എനിക്കൊരു മടി..
ഒരു മിനിട്ട് ഫോട്ടോഗ്രാഫര് എന്തിനോ വേണ്ടി തിരിഞ്ഞപ്പോള്, ഞാനാ പയ്യന്റെ അടുത്ത് പോയി തട്ടിവിട്ടു..
എന്നാ നല്ല ചേര്ച്ചയാ നിങ്ങള് തമ്മില്.. ഫന്റാസ്റ്റിക്, ഫാബുലസ്, ജോര്ജിയസ് കപ്പിള്..നിങ്ങളുടെ ഫോട്ടോ തന്നെ എന്തു ഭംഗിയായിരിക്കും.. എന്നൊക്കെ അതില് മനമ്മയങ്ങി അവര് നില്ക്കുമ്പോള്.. ക്ലിക്കിയ ക്ലിക്കുകളാണ് ഇതൊക്കെ..
4 ക്ലിക്ക് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്ക് അവരുടെ ഔദ്യോഗിക പടം പിടിത്തക്കാരന് വന്നു ..എന്നോട്
യൂ സീ ദേയ് ആര് പേയിങ്ങ് ഫോര് ദീസ് പിക്ചേഴ്സ് എന്നൊ മറ്റോ ഇംഗ്ലീഷില് തട്ടിവിട്ടു..
വെല് യൂ കാരി ഓണ് എന്നു ഞാനും.
ഒരു താങ്ക്യൂ ആ ചെറുക്കന് പറഞ്ഞിട്ട് ഞാന് സ്ഥലം വിട്ടു.. എന്തായാലും.. പിന്നെ കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ഞാന് ബെറ്റിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കിയില്ല! നമ്മളായിട്ട് എന്തിനാ അവളുടെ സമാധാനം കളയുന്നതെന്ന് തോന്നി!
പക്ഷേ ഈ ഫോട്ടോ കണ്ടിട്ട് എനിക്കും തോന്നി.. വിവാഹനാളുകളിലാണ് ഒരു പെണ്കുട്ടി ഏറ്റവും സന്തോഷിക്കുന്ന നാളുകള്.. ആ കണ്ണുകളുടെ പ്രതിഫലനങ്ങള്.. അപ്പാടെ ഒപ്പിയെടുക്കാന് ഇനിയൊരു കാമെറ കണ്ടുപിടിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നുവെന്ന്..
അവളുടെ മിഴികളില് വിരിയുന്നത് ഒരായിരം സ്വപ്നത്തിന് തിരയിളക്കമെന്നോ..
മറ്റോ.. ഒരു വരിയും മനസ്സില് ഓടിയെത്തി.. വേണ്ട വേണ്ട ഈ പോസ്റ്റ് ഇവിടെ അവസാനിപ്പിക്കാം അല്ലെങ്കില് ഞാനും ഒരു കവിയായിപ്പോവും!
